Book, Life

Boek schrijven, een reisverslag

Het eerste hoofdstuk van mijn boek is af, hier kun je lezen en doneren
57 personen hebben samen 3445 euro gedoneerd om mij 138 dagen en 4 uur te laten schrijven.
Resterende schrijftijd: 64 dagen en 4 uur (laatste update: 3 mei 2015)

Ofschoon tijdgenoten van Columbus al vermoedden dat de berekeningen van de Genuese zeeman geen hout sneden – die verhaaltjes over een platte aarde waren toen al fabels – bleef hij zelf volharden in zijn idee dat Indië vanuit het westen gevonden kon worden. Zonder dat blinde geloof, die een vorm van domheid is, was hij nooit op pad gegaan en had hij nooit Amerika ontdekt.

In een maand een boek willen schrijven bezat eveneens een hoge mate aan domheid, maar zonder die zelfbegoocheling was ik er nooit aan begonnen. De atlantische proporties van het schrijven van een boek zouden me de haven niet uit hebben gekregen. Eenmaal op zee, de wind geproefd, de deining gevoeld, keer je niet meer om.

De heroïnebabyNu, maanden verder, weet ik beter wat het schrijven van een boek eigenlijk inhoudt. Zestig procent van zo’n tocht heeft weinig van doen met het daadwerkelijke tikken van zinnen. Je moet een goede maag hebben. Wie schrijft moet verteren. Dan een beetje heldere kop, koers houden. Daarna komt pas het schrijven zelf, een misleidende noemer waaronder het echte reilen en zeilen schuilgaat: kijken, afstand nemen, schrappen, lezen, beslissen, opzoeken, trotseren. Alles is nodig om die alinea op papier te krijgen, en de volgende in het zog daarvan, tot zoiets als een verhaal ontstaat, een eenheid. Schrijven is bovenal eenheid scheppen.

Nu de hoofdstukken langzaam gestalte krijgen heb ik ook een reëler beeld van wat ik kan doen op een dag. Je kunt een voortvarende week hebben, om daarna dagenlang te stuntelen met een enkele wending. Voorspellingen zijn niet nutteloos, maar pakken meestal anders uit. Toch houd ik trouw mijn logboek bij. Hieronder vind je een update van de progressiemeter; de zekerheid daarvan is nog even onwerkelijk als ze al was, maar de percentages geven gevoelsmatig weer welke afstand ik heb afgelegd.

Windstil is het ook geweest. In de winter heb ik een lange pauze genomen, gedwongen door het komen en gaan van ziekte. (Hier kun je lezen wat ik daarvan heb geleerd). Overigens is die onderbreking niet ten koste gegaan van de gedoneerde schrijftijd. Van de vier maanden, heb ik nog twee maanden zorgeloosheid voor de boeg. Daarmee ga ik het niet redden, maar met opgetuigde zeilen en goede moraal is de oversteek binnen bereik.
Dat wil niet zeggen dat donaties niet meer welkom zijn. Extra proviand, een onverwachte dropping is op de oceaan een godsgeschenk. Maar het is geen noodzaak, we pakken desnoods de sloep en roeien verder.

Volgens de nieuwe berekeningen zal ik na die twee maanden ruim over de helft zijn met mijn boek. Een eerste versie tenminste. Dat valt samen met mijn shiatsu-examens aan het eind van het derde (en voorlaatste) jaar, wat mij de gelegenheid geeft een baantje te zoeken voor de zomer en mezelf droog te houden, terwijl ik schrijf. Mocht ik zo rondkomen en genoeg tijd over houden, bereik ik in september mijn eerste bestemming: een complete versie van het gehele boek.
Wat daarna komt, ik zal het zien als ik arriveer. Ik vermoed een groter continent.

Progressie van project [De heroïnebaby – een relaas van depressie en genezing]

Hoofdstuk 1: 95%

Hoofdstuk 2: 80%

Hoofdstuk 3: 75%

Hoofdstuk 4: 30%

Hoofdstuk 5: 25%

Hoofdstuk 6: 2%

Hoofdstuk 7: 2%

Hoofdstuk 8: 3%

Hoofdstuk 9: 1%

Hoofdstuk 10: 1%

Standaard

3 gedachtes over “Boek schrijven, een reisverslag

  1. Ivan zegt:

    Gappie, lees net je nieuwe blog. Ziet erfgoed uit. Meer dan 1/3 staat al behoorlijk in de steigers. Hou vol. Aan de overkant wacht al dat Inca goud 😉 Het wordt een bestseller!

  2. Anieck zegt:

    Hoi Ivo,

    Weet niet of je me nog kent, ik ben Anieck Roumen, zusje van Rogier. Ik heb jankend je eerste hoofdstuk gelezen. Veel is erg herkenbaar voor mij. Kennelijk hebben we allebei een moeilijke middelbare schooltijd gehad (maar natuurlijk allebei andere redenen). Onwijs dapper dat je dit opschrijft. Ik ga doneren, want ik wil het hele boek uiteindelijk lezen. Veel succes. Ik vind je dapper! Liefs, Anieck .

    • Dank voor je mooie woorden Anieck! Het is lang geleden, maar ik ken je zeker nog. Fijn dat je laat weten wat mijn schrijven met je gedaan heeft. Dat doet goed. Ik waardeer je steun en succeswensen zeer. Take care, Ivo.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s