Life

Beginnen – twee lessen

Ik weet hoe ik moet beginnen. En ik heb geleerd hoe ik opnieuw kan beginnen.
Twee belangrijke lessen die, nu ik ze eenmaal begrijp, heel simpel zijn, maar ze bleken, telkens weer, onoverkomelijk om te doen.

De eerste les: accepteren dat ongemak bij het leven hoort. Het leven is moeilijk.* Dat betekent dat, wat ik gewoonlijk als slechte gevoelens beschouw, geen toestanden meer zijn waar ik mezelf direct uit moet trekken. Alvorens te beginnen moest ik mezelf altijd uit een gevoel halen. Dat is onmogelijk. Een gevoel is geen actie, het is een toestand, de beweging zelf. Zodra je die accepteert, is het probleem van het goed voelen opgelost. Zo simpel is het. Benader ‘goed voelen’ niet als een streven.

Vervolgens begin je met een concrete taak, voor 10 of 15 minuten.** Daarna mag je jezelf belonen, ophouden, wat dan ook. En voilà.

Dit is alles, dit is de opeenvolging van checks die ik toepas om te beginnen, mijn persoonlijke flow-chart. Accepteer het gevoel. Haal adem. Begin met iets voor 10 minuten. En natuurlijk zul je zien dat, eenmaal begonnen, de 10 minuten een uur worden of twee uur, zolang je bezig bent. Het probleem van het begin is namelijk opgelost.

Ik omzeil hiermee de valkuil van perfectionisme. De eis tot perfectie is zo zwaar dat het al het prille plezier verplettert onder een meedogenloos moeten. Ik mocht geen wandeling maken van mezelf, ik moest meteen de Mount Everest bedwingen. (Er is nu eenmaal geen hogere berg op aarde en het perfectionisme dicteert: het allerhoogste!). Het gevolg: uitstel. Iedere keer weer.

Het is een bizar verschijnsel dat het dag na dag uitstellen van iets me niet andere kanten deed uitkijken. Ik bleef me blind staren op die berg. Ik dacht serieus vaak: straks ben ik oud en heb ik nog steeds niet gedaan wat ik wilde doen. Maar die gedachte hielp geen zier, het maakte me enkel nog moedelozer.

Ik denk dat ik weet hoe dat komt. Omdat ik het uitstellen niet als het probleem zag. De Mount Everest was het probleem! En die ging niet opzij.

‘It’s not what you look at that matters, it’s what you see’ – Henry D. Thoreau

Er kwam pas ruimte toen ik erkende dat mijn uitstelgedrag het obstakel was. Toen landde het inzicht dat iets doen nog altijd meer is dan niets doen. Niet beter – niets doen is een schone taak, de wereld gaat soms aan vlijt ten onder – maar gewoonweg meer. Dat iedere dag tien minuten tijd aan iets besteden nog altijd meer is dan helemaal niets doen. En wie kan nu niet tien minuten per dag een taak doen?

Goed. Het probleem van perfectionisme is getackeld, maar nu staat die andere saboteur klaar om op je nek te springen: de twijfel. Leuk hoor, tien minuten een taak doen, maar wat heeft dat nu voor zin? Ik weet nog steeds niet hoe ik Everest bedwing. Al doe ik twintig taken op een dag, de aanblik van die berg doet me, na een klein moment van ontzag en prikkeling, de moed in de schoenen zinken. Hoe kom ik daar? Ik weet gewoon niet hoe…

Ook hier vraagt het probleem om een oplossing op een ander niveau:

Een project kun je niet DOEN.

Ieder project bestaat uit meerdere stappen. En al die stappen vallen weer uiteen in kleinere stappen. Totdat je op het niveau van acties komt, dingen die je werkelijk kan doen.

Laat het even tot je doordringen. Zo idioot simpel als het klinkt, zo diep is de werking van het totale besef dat je een project nooit of te nimmer kunt doen.

De Mount Everest bedwingen kun je niet doen. Onmogelijk. Wat je eerst nodig hebt is: klimervaring. Een topconditie. Een partner wellicht. Je moet de juiste uitrusting hebben. Geld sparen voor de reis. Al die zaken bestaan weer uit meerdere stappen: leren klimmen. Een fitnessprogramma opstellen. Wandelvakanties plannen. Uitrusting testen. Geld opzij zetten. En vervolgens de concrete outline: klimtrainingen volgen. 3x per week naar de sportschool, die en die spieren trainen. Wandelen in Zuid-Limburg, later klimmen in de Franse Alpen. Naar winkels gaan en je informeren. Etcetera, you get the picture. Tot je uitkomt bij hele basale stappen, bij de dingen die je kunt doen: dus 10 minuten per dag die dumbbells liften.

Plotseling is die onbenullige taak van 10 minuten niet zo onbenullig meer. Omdat je van hoofddoelen naar dagtaken bent gegaan, is alles wat je doet een zinvolle stap richting het doel. In plaats van na een actie het gevoel te krijgen dat het ‘allemaal toch geen zin heeft’ of af te haken met een ‘wat doet het er toe?’, zijn deze sabotagepogingen ook verijdeld. Het heeft zin, nog los van de intrinsieke vreugde die je ervaart wanneer je lekker in een taak zit – en die zul je gaan ervaren, reken er maar op: je zult vliegen –, brengt iedere volbrachte taak je dichterbij je doelen. Je bent niet alleen bezig, je bent aan het groeien. Je bereikt je levensdoelen. Je maakt je dromen waar.
Wees dus ook niet te zuinig met je doelen. Het zijn immers dromen, en omdat je ze in stukken verdeelt, is niets te groot. Droom groot.

Daarvoor is het wel essentieel dat je altijd, zeg iedere week, een doel stelt dat een beetje (extra) pijn doet. Dat je uit je comfort zone haalt. Zonder strekking is er namelijk geen groei. En zo is de cirkel rond: het leven is moeilijk. Ongemak hoort erbij. Groeien doet pijn. Terug naar les een.

Accepteer het ongemak.

Haal adem.

Begin met iets, voor 10 minuten…

En het wiel blijft in beweging.

Nu zou het kunnen dat na een bepaalde tijd je taken sleets beginnen aan te voelen. Omdat ze ondanks hun grote bereik, in hun uitvoering misschien toch zo alledaags blijven. Ja, ik realiseer mijn doelen, ja, ik kom vooruit, maar is dit nou alles?

Wellicht heb je behoefte aan iets meer, een extra dimensie aan je leven. Het spirituele.

Volgende keer: hoe verenig ik het spirituele met het alledaagse?

Voor dit blog put ik uit talloze inspiratiebronnen; boeken, websites, mensen die mij hebben geholpen. Voor dit thema noem ik specifiek:

*The Road Less Travelled, M. Scott Peck. De eerste zin luidt: ‘Het leven is moeilijk. Dit is een grote waarheid, een van de grootste’, en legt de link met de eerste waarheid van Boeddha: leven is lijden.

**Het blog Zen Habits, zie onder meer de posts over Getting Things Done en motivatie

Standaard

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s