Life

All end’s a beginning

Twee weken geleden kreeg ik tijdens een kort tête-à-tête te horen dat mijn functie geschrapt werd wegens inkrimping. Nu was het geen verrassing dat mijn werkgever in zwaar weer verkeert – zoals alle boek- en tijdschriftuitgeverijen het moeilijk hebben in het digitale uitgeeftijdperk – maar dit ontslag kwam toch onverwacht. Na 10 jaar ben ik opeens Filosofie Magazine-redacteur af.

Op de fiets op weg naar huis tijdens een van de eerste zomerse dagen van het jaar besefte ik dat de cirkel rond was. Op zo’n zelfde dag in mei 2003 racete ik opgewonden naar Diemen-Zuid voor mijn eerste werkdag. En nu, een decennium en 3000 identieke fietstochtjes later, fiets ik retour, ontslagen, klaar.

Terug thuis zat ik op mijn galerij in de zon. Gek genoeg was er op dat moment grotendeels opluchting. En een vreemde genieting. Schoonheid is de belofte van geluk, schreef Stendhal, en dat lijkt me juist, maar geluk zelf is mogelijkheden ervaren.

Als je tien jaar ergens werkt, en al helemaal als je er komt als twintigjarig joch, dan is werk niet alleen maar werk, maar een amalgaam van gewoonten, gebruiken en rituelen. Het is een habitat en je collega’s worden familie. Je baan verliezen ontslaat je van veel meer dan je werk. Het ontslaat je van een figuur van leven.

Dit blog is het gevolg van een ontslag. Met athousandram hoop ik mijn mogelijkheden levend te houden, het nieuwe een traject te geven. De naam verwijst naar Daft Punks nieuwste album Random Access Memories, een moddervette plaat bomvol muzikaliteit waar ik deze periode verslingerd aan ben geraakt. Tegelijk is de naam zelf toepasselijk voor het doel van deze blog: een opslagplaats zijn. Misschien meer nog dan mijn gedachten delen, wil ik ze gewoon uiten, kwijt, de lucht in slingeren. Zonder limiet, duizendmaal.

Want dat ben ik van plan te doen hier. Schrijven over mijn interesses, dat wat me bezighoudt, me raakt, meesleept, optilt en uitput. Ik wil bloggen over kunst, geschiedenis, filosofie, literatuur, games en dan mis ik nog muziek, films, stedenbouw & googlemaps, om maar wat te noemen. En ik ga lijstjes maken. Omdat lijstjes mij nu eenmaal groot plezier verschaffen.

Mijn grootste valkuilen zijn perfectionisme en twijfel. De twee pingpongen al mijn halve leven er lustig op los in mijn hoofd. Het zijn vertragers, uitstellers, saboteurs. Ik noem ze hier publiekelijk, omdat ze me storen, deze twee. Ik kan ze niet verbannen, maar ik kan ze wel negeren. Op dit blog spelen ze maar in het donker.

Vorig jaar ben ik begonnen met een opleiding tot shiatsutherapeut. Het eerste jaar heb ik net afgerond en ik hoop hier ook iets van deze bijzondere ervaring onder woorden te kunnen brengen. Shiatsu, een oosterse vorm van lichaamstherapie, heeft al een nieuwe wereld geopend, en ergens, op een mooie plek, een plek waar je naar kan verlangen, komen athousandram en shiatsu samen.

Standaard

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s